กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 120: การนับจำนวน
ทันทีที่คำพูดของฉินอี๋จบลง เสียงกระซิบถกเถียงเบา ๆ ก็ดังขึ้นทั่วห้องลับ
บางคนพยักหน้าอย่างครุ่นคิด เห็นได้ชัดว่าเห็นด้วยกับความคิดของฉินอี๋ พวกเขาไม่พูดจาให้มากความ หันหลังแยกย้ายกันไปทันที อาศัยแสงสลัวบนผนังหินตรวจค้นทุกซอกทุกมุมของห้องสุสานแห่งนี้อย่างละเอียด
ทว่าคนส่วนใหญ่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ใช้สายตาเคลือบแคลงพินิจมองฉินอี๋
“พวกเราจะต้องฟังเจ้าด้วยเหตุใด?” ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งที่มีน้ำเสียงแหลมคมแค่นหัวเราะ กอดอกด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลน “เจ้าก็เป็นเพียงศิษย์ขั้นหลอมปราณเหมือนกัน อีกทั้งระดับบำเพ็ญยังต่ำสุดในหมู่พวกเรา มีสิทธิ์อะไรมาออกคำสั่งแก่พวกเรา?”
“นั่นสิ เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าสั่งพวกเรา?” อีกคนรีบผสมโรง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยกลิ่นดินปืน