บทที่ 107: คู่บำเพ็ญ

บทที่ 107: คู่บำเพ็ญ

เป็นไปได้อย่างไร?

ณ เวลานี้ ผู้ที่ตกตะลึงที่สุดในใจ มิใช่ศิษย์พี่หญิงหรือหวงหลิงเอ๋อร์ หากแต่เป็นบัณฑิตอีกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนั้น—เหวินหย่วน

เขาเบิกตาค้าง มองเหล่าศิษย์สำนักมารที่ทยอยเดินออกมาจากป่าทีละคน ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

คนเหล่านี้... เหวินซานพามาทั้งหมดหรือ?

เขาทำได้อย่างไรกันแน่?

ต่างก็เป็นบัณฑิตเหมือนกัน เหตุใดเหวินซานจึงพาคนกลับมาได้ ขณะที่ตนเอง... กลับตกอยู่ในสภาพน่าอนาถเช่นนี้?

เหวินหย่วนนึกถึงประสบการณ์ก่อนหน้านี้ของตน สีหน้าก็อดปรากฏความขมขื่นขึ้นมาไม่ได้