บทที่ 100: วิชาสังหารกายาภูตโลหิต

บทที่ 100: วิชาสังหารกายาภูตโลหิต

ซูเม่ยเอ๋อร์ลากฉินอี ไม่นานก็มาถึงบริเวณหนึ่งที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ

ฉินอีกวาดตามองไปรอบด้าน เห็นเพียงว่าบนป้ายไม้ในบริเวณนี้ ส่วนใหญ่จารึกวิชาฝึกตนและวิชาลับประเภทเผาผลาญพลังเลือดลม หรือกลืนกินเพื่อบำรุงตน เพียงมองชื่อของมัน ก็สัมผัสได้ถึงเจตนารุนแรงโหดเหี้ยมที่แผ่ออกมาอย่างเข้มข้น

ไม่ต้องสงสัยเลย ที่นี่คือเขตของหุบเขาเสวยโลหิต

ซูเม่ยเอ๋อร์พลันหยุดฝีเท้า นิ้วหยกเรียวงามคีบป้ายไม้แผ่นหนึ่งออกมาจากหมู่ป้ายไม้ที่เรียงรายเต็มตา ก่อนยื่นให้ฉินอี

“นี่ไง วิชานี้แหละ”

ฉินอีรับป้ายไม้มา สัมผัสแรกเย็นเยียบ บนแผ่นไม้นั้นมีอักษรสีชาดห้าตัวที่เขียนไว้อย่างดุดันพลิ้วไหว

**《วิชาสังหารกายาภูตโลหิต》**