บทที่ 54: ตำนานเซียนของสามัญชน

บทที่ 54: ตำนานเซียนของสามัญชน

หลังกลับมาจากหุบเขาโลหิตบูชา ท้องฟ้าก็สว่างไสวแล้ว

หลิวเมิ่งกลับมายังถ้ำพำนักของตน ซึ่งนับวันยิ่งคึกคัก นางโบกมือไล่สาวใช้ที่ออกมาต้อนรับ ก่อนนั่งอยู่ตามลำพังบนแท่นสูงอันเย็นเยียบ

นางมิได้บำเพ็ญเพียร เพียงรอคอยอย่างเงียบงัน รอให้วิชาลับที่เลือกจากหอคัมภีร์ถูกส่งมาถึงมือ

ในเมื่อนางถึงกับเลือกฝึกเคล็ดวิชาขูดรีดผู้อื่นอย่างเคล็ดคัมภีร์เสวียนผินแล้ว เหตุใดจึงยังต้องลำบากบำเพ็ญด้วยตนเองอีกเล่า?

แค่นอนอยู่เฉย ๆ ก็มีพลังวิญญาณหลั่งไหลมาหานางไม่ขาดสาย มิหอมหวานกว่าหรือ?

เพียงแต่จนถึงตอนนี้ วิชาลับยังไม่ถูกส่งมา ด้วยความเบื่อหน่ายไร้สิ่งใดทำ สายตาของหลิวเมิ่งจึงตกลงบนตำรา *เคล็ดบทกวีพิธีการ* ในที่สุด