บทที่ 53: วิชาแทนตนสายโลหิต

บทที่ 53: วิชาแทนตนสายโลหิต

หลิวเมิ่งเดินมุ่งไปทางตะวันตกตามคำชี้นำในความทรงจำ

ผ่านไปประมาณหนึ่งก้านธูป อาคารหอคอยอันโอ่อ่าซึ่งลอยอยู่กลางอากาศก็ปรากฏสู่สายตานาง

หอแห่งนี้สร้างขึ้นจากไม้ยักษ์สีเขียวชนิดหนึ่งทั้งหลัง ชายคายื่น โครงค้ำประดับงดงาม คานแกะสลักและลวดลายวาดเขียนวิจิตร ทุกแห่งหนล้วนแผ่กลิ่นอายเก่าแก่และเคร่งขรึม

ที่นี่คือหอตำราของสำนักมารมหามรรค

สิ่งปลูกสร้างเช่นนี้ทำให้หลิวเมิ่งอดทอดถอนใจด้วยความพิศวงไม่ได้ หากเป็นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่ง เกรงว่าต่อให้ใช้ทุกวิถีทาง ก็ไม่มีทางย่างเท้าเข้ามายังที่แห่งนี้ได้แม้แต่ก้าวเดียว