บทที่ 27: การเสียสละอันสูงส่ง

บทที่ 27: การเสียสละอันสูงส่ง

เสิ่นชิงอวิ๋นชักเก็บคัมภีร์วิชาไปไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ

“รนหาที่ตาย!”

เมื่อชายร่างใหญ่เห็นเช่นนั้น ก็ไม่พูดจาไร้สาระอีก เขาชักมีดสั้นที่ส่องประกายเย็นเยียบออกมาจากเอว แล้วพุ่งเข้าหาเสิ่นชิงอวิ๋นอย่างดุร้าย

เสิ่นชิงอวิ๋นตกใจในใจ คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะพกมีดติดตัว แต่ยังไม่ทันได้คิดต่อ การโจมตีของชายร่างใหญ่ก็มาถึงตัวแล้ว

ท้ายที่สุดเขาเป็นเพียงคนธรรมดา จะเป็นคู่ต่อสู้ของชายร่างใหญ่ได้อย่างไร เพียงหลบหลีกไม่กี่ครั้ง ร่างกายก็ถูกกรีดเป็นบาดแผลหลายแห่ง เลือดสดย้อมอาภรณ์ของเขาจนแดงฉานในพริบตา