บทที่ 26: เคล็ดบูชายัญโลหิต

บทที่ 26: เคล็ดโลหิตสังเวย

บนภูเขาซากศพแห่งนครหลัวเฟิง หลิวอู่ยังคงเร่งรุดมุ่งหน้าไปยังถ้ำพำนัก

แต่คิดดูก็รู้ ด้วยความเร็วของเขาในตอนนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะกลับไปถึงที่เกิดเหตุทันเวลา

ยิ่งสำคัญกว่านั้น ต่อให้กลับไปได้ ด้วยพลังฝึกตนขั้นหลอมปราณชั้นหนึ่งของเขา ก็ไม่มีทางช่วยอะไรได้อยู่ดี

แม้แต่นางกำนัลหลายคนภายในถ้ำพำนัก ยังมีระดับพลังสูงกว่าเขาเสียอีก!

แต่พวกนางก็เช่นเดียวกับหลิวเมิ่ง ล้วนไร้ทางรับมือภูตผีทั้งสามตนนั้น!

เมื่อนึกถึงตรงนี้ หลิวอู่ก็หยุดลงอย่างเด็ดขาด

เขาหยิบเม็ดโลหิตใสกระจ่างเม็ดหนึ่งออกจากอกเสื้ออย่างระมัดระวัง แล้วหยดมันลงบนธงวิญญาณในมือ

ครืน—