บทที่ 17: ชักชวนปุถุชน

บทที่ 17: ชักชวนปุถุชน

ขณะที่หลิวเมิ่งกำลังครุ่นคิดว่าจะเข้าไปยังนครหลัวเฟิงได้อย่างไร ป้ายจันทราส่งเสียงอันเย็นเยียบที่อยู่ในอ้อมอกของนางก็พลันส่องแสงสีขาวนวลขึ้นมาอีกครั้ง

นางขยับความคิดหนึ่งครา ส่งพลังวิญญาณเข้าไปในนั้น ทันใดนั้นจากภายในป้ายก็มีเสียงของฉินซวงที่แฝงความอ่อนล้าเล็กน้อยดังออกมา

“หลิวเมิ่ง ทางฝั่งข้าจัดการเรื่องเรียบร้อยแล้ว ก็แค่พวกไร้ตาบางคน ล้วนถูกกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว”

แม้จะได้ฟังน้ำเสียงสบาย ๆ ของฉินซวง หลิวเมิ่งก็ไม่เชื่อว่านางจะจัดการได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนั้น

มิฉะนั้น นางคงไม่ขาดการติดต่อไปนานเช่นนี้ และเพิ่งกลับมาติดต่อได้จนถึงตอนนี้

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ยินดีเอ่ยถึง หลิวเมิ่งย่อมไม่คิดซักไซ้รายละเอียด

เวลานี้ นางมีเรื่องอื่นที่ใส่ใจยิ่งกว่า