บทที่ 15: สามปัจจัย

บทที่ 15: สามปัจจัย

หลิวซานยืนอยู่ริมเหวลึกหมื่นจั้ง ลมปราณกรรโชกพัดชายอาภรณ์ของเขาจนสะบัดพลิ้ว

ตำบลซานไฉที่อยู่อีกฟากหนึ่งลอยอยู่เหนือหมู่เมฆ แสงสว่างนับไม่ถ้วนพุ่งสัญจรไปมาภายใน สุดสายตาล้วนเป็นภาพอันคึกคักมีชีวิตชีวา

ทว่า เบื้องหน้าเขากลับมีหุบเหวราวกับคูเมืองสวรรค์ขวางกั้นอยู่

ระดับบำเพ็ญของเขาต่ำต้อย ไม่อาจเหาะเหินได้ อีกทั้งยังไม่มีสมบัติวิเศษสำหรับบิน แล้วจะขึ้นไปยัง “ตำบลซานไฉ” ได้อย่างไร?

ควรทำเช่นไรดี?

แต่ไม่นาน หลิวซานก็สังเกตเห็นแท่นไม้แห่งหนึ่งตรงริมผา และตรงปลายแท่นนั้นมีเรือวิญญาณไม้เขียวลำหนึ่งลอยนิ่งอยู่

ผู้บำเพ็ญที่ดูคล้ายผู้ดูแลคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหัวเรือ ตะโกนเรียกราคาอย่างเกียจคร้าน