เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 142 ปรับจูน
เส้นสายและตัวเลขที่เฉิงโส่วผิงตวัดเขียนลงบนกระดานดำทำให้ดวงตาของเหยียนฮ่าวชูเป็นประกายขึ้นมา "อันนี้แหละ ใช่เลย!" เขาคว้าแปรงลบกระดานมาลบสูตรคำนวณและภาพร่างเดิมทิ้งจนเกลี้ยง
ทั้งคู่ช่วยกันตรวจสอบการอนุมานขั้นต้นอีกรอบจนแน่ใจว่าแนวคิดนี้ใช้การได้
ก่อนหน้านี้ลู่เสี่ยวเจ๋อเอาแต่นั่งมองเฉยๆ ไม่ร่วมออกความเห็นอะไรทั้งสิ้น ทว่าตอนนี้เขากลับหยิบกระดาษกับปากกาออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มร่างผังงานเงียบๆ
เฉิงโส่วผิงเหลือบมองเขาพลางยกยิ้มที่มุมปาก จากนั้นก็หันไปช่วยเหยียนฮ่าวชูเก็บรายละเอียดต่อ จนกระทั่งโครงร่างของแบบจำลองเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
พอดึกสงัด ทั้งสามคนก็เหนื่อยล้าจนแทบไม่ไหว จึงนัดแนะเวลาเจอกันในวันรุ่งขึ้นแล้วแยกย้ายกันเก็บของ
เหยียนฮ่าวชูก้มดูนาฬิกาข้อมือ ก่อนถามเฉิงโส่วผิงด้วยความกังวล "ดึกป่านนี้หอพักหญิงคงล็อกประตูแล้วมั้ง เธอจะกลับยังไงล่ะ"
กฎระเบียบของหอพักหญิงเข้มงวดกว่าหอพักชายมาก ถ้ากลับเกินเวลาต้องปลุกคุณป้าผู้ดูแลหอให้มาเปิดประตูให้ นอกจากจะโดนดุอย่างหนักแล้ว ยังถูกจดชื่อและห้องพักจนเสียประวัติอีกด้วย