ตอนที่ 132 หึงนิดๆ

ตอนที่ 132 หึงนิดๆ

หลังจากกลับถึงโรงแรม เฉิงโส่วผิงก็อาบน้ำอุ่นอย่างสบายอารมณ์ เธอตั้งใจจะรีบนอนเพื่อเก็บแรงไว้ วันพรุ่งนี้จะได้ไม่ง่วงเหงาหาวนอนเหมือนตอนกลางวันจนเสียเวลาอยู่ด้วยกันไปเปล่าๆ

แต่กลับข่มตาไม่หลับ

เธอนอนพลิกไปพลิกมา ภาพเหตุการณ์บนทางเดินสายนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว พอนึกถึงช่วงเวลานั้นขึ้นมา แก้มสองข้างก็พลอยร้อนผ่าว จนต้องนอนกลิ้งไปมาหนักกว่าเดิม

ถ้าอยู่บ้าน ป่านนี้คงออกไปวิ่งให้เหงื่อท่วมตัวจนเหนื่อยล้า จะได้หลับง่ายขึ้นแล้ว ทว่าตอนนี้อยู่ในเมืองที่ไม่คุ้นเคย ท่ามกลางค่ำคืนและท้องถนนแปลกตา เธอจึงทำได้แค่นอนกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงแบบนี้

ป่านนี้เขากำลังทำอะไรอยู่นะ เธอเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เวลานี้น่าจะกลับถึงวิทยาลัยแล้ว ไม่แน่อาจจะกำลังเปิดจดหมายที่เธอแอบทิ้งไว้ในกระเป๋าอ่านอยู่ หรืออาจจะอ่านจบแล้วกำลังกินลูกอมที่เธอเอาไปให้อยู่ก็ได้

คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยจนเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

ลืมตาขึ้นมาอีกที ฟ้าข้างนอกก็เริ่มสว่างรำไร