เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 124 เจ้าตัวก่อกวน
หลิวฉงหลานเป็นคนพูดน้อยมาตลอด ตอนแนะนำตัวก็แค่บอกชื่อตัวเอง จากนั้นก็นั่งฟังคนอื่นคุยกันเงียบๆ ทว่าจังหวะนี้กลับเอ่ยปิดท้ายขึ้นมาอย่างเฉียบขาด
"ฉันเห็นพวกเธอเดินเล่นอยู่ริมแม่น้ำลี่วา เดินจับมือกันด้วย"
พวกผู้หญิงในห้องพากันหัวเราะครืน
เฉิงโส่วผิงมองหลิวฉงหลานอย่างหมดคำจะพูด เธอจำไม่ได้สักนิดว่าตอนนั้นเดินผ่านหลิวฉงหลานตรงไหน
เรื่องนี้คงอธิบายไม่ได้แล้ว ยิ่งพูดยิ่งเข้าเนื้อ
ต้องโทษเสิ่นจี้โจวคนเดียวที่ดึงดันจะกุมมือเธอไว้ไม่ยอมปล่อย จนทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้าหอพัก
เธอตัดสินใจแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการหยิบบ๊วยเส้นในลิ้นชักออกมาแจกทุกคน เพื่อปิดปากไม่ให้แซวต่อ
เช้าวันรุ่งขึ้น การฝึกทหารภายในมหาวิทยาลัยเริ่มต้นขึ้น ทั้งจัดแถว นับยอด และยืนท่าตรง ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงจึงปล่อยแถวไปกินมื้อเช้า พอกินเสร็จก็กลับมาฝึกยืนท่าตรงกับเดินสวนสนามต่อ
หลังได้พักพอหายเหนื่อย คาบเรียนที่สามและสี่ก็เป็นการพบปะต้อนรับนักศึกษาใหม่ของชั้นเรียน อาจารย์ที่ปรึกษาประจำห้องชื่อเฝิงอี้หาน ดูแล้วยังสาวอยู่มาก กะจากสายตาน่าจะเพิ่งแตะวัยสามสิบต้นๆ เธอปล่อยผมยาวประบ่าและมีรอยยิ้มอบอุ่น