เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 99 เธอดีมากจริง ๆ
เฉิงโส่วผิงเห็นมุมปากของเสิ่นจี้โจวผุดรอยยิ้มอย่างลืมตัว ทั้งที่ยังแถหน้าตายว่าไม่ได้ยิ้ม เธอก็คิดแค่ว่าคงเพราะเขาได้รับจดหมายสารภาพรัก ต่อให้คิดจะปฏิเสธก็คงอดรู้สึกภูมิใจลึก ๆ ไม่ได้อยู่ดี
เป็นธรรมดาของมนุษย์เรานั่นแหละ
เสิ่นจี้โจวเก็บจดหมายกับสมุดบันทึกลงกระเป๋านักเรียนแล้วพูดขึ้น "มีนักเรียนต้องโทรแจ้งเยอะขนาดนั้น ผมเอาไปโทรที่บ้านคุณปู่แล้วกัน"
เฉิงโส่วผิงย้อน "พูดเหมือนโทรจากบ้านปู่แล้วไม่เสียเงินอย่างนั้นแหละ"
เสิ่นจี้โจวบอก "ก็คุณปู่ไม่ยอมรับเงินผมนี่"
"เฮ้อ ฉันล่ะสงสารคุณปู่ของนายจริง ๆ" เฉิงโส่วผิงแซวเล่น ก่อนจะว่าต่อ "เอาอย่างนี้ แบ่งคนละครึ่ง นายรับผิดชอบติดต่อครึ่งหนึ่ง ส่วนนายจะไปโทรที่ไหนฉันไม่ยุ่ง อีกครึ่งเดี๋ยวฉันจัดการเอง"
"อืม"
พอตกลงกันเรียบร้อย เสิ่นจี้โจวก็กลับไป
วันรุ่งขึ้น เฉิงโส่วผิงถือสมุดรายชื่อนักเรียนลงไปขอยืมโทรศัพท์สาธารณะที่ร้านขายบุหรี่และเครื่องเขียนใต้ตึก พอติดต่อผู้ปกครองและยืนยันได้ว่านักเรียนจะมาเรียนชัวร์ เธอก็ทำเครื่องหมายถูกลงในสมุด