ตอนที่ 100 ความรู้สึกผิด

ตอนที่ 100 ความรู้สึกผิด

เฉิงโส่วผิงเห็นกู้ซั่วก้มหน้านิ่งก็อดสงสารไม่ได้ เธอถอนหายใจเบาๆ "เธอ..."

กู้ซั่วก้าวประชิดเข้ามาทันทีแล้วดึงเธอเข้ามากอด

เธอตกใจจนสะดุ้ง ทว่าด้านหลังเป็นแถวจักรยานจอดเรียงราย จึงถอยหนีไปไหนไม่ได้ แต่เขาก็เพียงแค่โอบกอดไว้เฉยๆ ไม่ได้ล่วงเกินอะไรต่อ ราวกับเด็กน้อยที่โหยหาอ้อมอกแม่

ร่างกายที่เกร็งแน่นเมื่อครู่ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

แม้ตัวเขาจะสูงกว่าเธอครึ่งศีรษะแล้ว แต่ในสายตาเธอก็ยังเป็นแค่เด็กหนุ่มไร้เดียงสา ชีวิตที่ควรได้เติบโตอย่างสดใสกลับต้องหม่นหมองเพราะพ่อแม่หย่าร้าง ยิ่งดูจากน้ำเสียงพ่อของเขาตอนคุยโทรศัพท์ สองพ่อลูกก็คงเข้าหน้ากันไม่ค่อยติด

เฉิงโส่วผิงยกมือขึ้นตบหลังเขาเบาๆ เชิงปลอบโยน

กู้ซั่วกระชับวงแขนแน่นขึ้น ซบหน้าลงกับซอกคอเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านผิวเนื้อจนจั๊กจี้

หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะไปนิด รีบตบไหล่บอกให้เขาปล่อย "กู้ซั่ว..."

"ฉันเรียกเธอว่าผิงผิงได้ไหม"