ตอนที่ 105 ตัวร้อน

ตอนที่ 105 ตัวร้อน

ตอนนั่งรถเมล์ดูเหมือนร้านอยู่ใกล้แค่นิดเดียว พอเดินเข้าจริงกลับไกลกว่าที่คิดไว้มาก ยังดีที่ฟ้าโปร่ง แดดฤดูใบไม้ผลิทอประกายอบอุ่น เดินรับลมบนถนนแบบนี้ก็ช่วยให้ปลอดโปร่งไม่น้อย

เฉิงโส่วผิงรีบจ้ำอ้าวเพื่อกลับให้ทันเวลา พอถึงร้านขายอาหารก็เหงื่อซึมบางๆ

ข้างในคนไม่เยอะ มีลูกค้าเลือกซื้อของอยู่แค่คนเดียว

เธอเดินไปหาพนักงานขายอีกคน "สวัสดีค่ะ อยากได้บิสกิตหรือขนมเปี๊ยะแบบที่ห่อเรียบร้อยแล้วน่ะค่ะ"

พนักงานฟังสำเนียงก็รู้ทันทีว่าไม่ใช่คนปักกิ่ง จึงรีบแนะนำกล่องของขวัญขนมเปี๊ยะปักกิ่งแปดเซียน "คนมาปักกิ่งส่วนใหญ่ก็หิ้วกล่องขนมนี้กลับไปเป็นของฝากกันทั้งนั้นแหละแม่หนู"

เฉิงโส่วผิงได้แต่หัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก พลอยนึกถึงขนมเปี๊ยะปักกิ่งแปดเซียนที่เสิ่นจี้โจวเคยซื้อกลับไปฝากเธอขึ้นมา ไม่แน่ว่าตอนนั้นเขาก็คงโดนพนักงานป้ายยามาเหมือนกัน

ขนมเปี๊ยะปักกิ่งแปดเซียนอร่อยก็จริง แต่ตอนนี้เธอไม่ได้ต้องการกล่องใหญ่เบ้อเร่อขนาดนั้น

"มีบิสกิตหรือขนมชิ้นเล็กๆ บ้างไหมคะ พอดีจะซื้อไว้กินเองน่ะค่ะ"