กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 332 จลาจลโรงทาน
โจ๊กใสขึ้นวันแล้ววันเล่า เม็ดข้าวในกระทะเบาบางมองเห็นได้ชัด หมั่นโถวแป้งขาวที่เคยแจกคู่กันในตอนแรก ยิ่งยกเลิกไปตั้งนานแล้ว
ชาวบ้านที่เข้าแถวเริ่มรู้สึกไม่ยินยอมพร้อมใจ ในแถวมีเสียงกระซิบกระซาบ บ่นพึมพำด้วยความอัดอั้น ความไม่พอใจแพร่กระจายไปอย่างเงียบเชียบ
ตกถึงวันที่ห้า น้ำโจ๊กในกระทะใสแจ๋ว ทะลุโปร่ง ใสเสียจนสะท้อนเงาคนได้ ไม่ต่างอะไรกับน้ำเปล่า
ความไม่พอใจที่สั่งสมมาหลายวันระเบิดออกโดยสิ้นเชิง ปราณอาฆาตท่วมฟ้าพุ่งสะพรั่งทั่วลาน เสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ขาดสาย
“แบบนี้ก็เรียกว่าโจ๊กหรือ ปรับเปลี่ยนอะไรกับน้ำเย็นกัน!”