กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 331 ขายบุญ
“ฮูหยินผู้เฒ่า วันนี้ข้าไปที่ประตูเมือง มา ในใจรู้สึกทรมานยิ่งนักเจ้าค่ะ”
“ยามนี้หิมะตกหนักปิดเมือง อากาศหนาวเหน็บเสียดกระดูก
ผู้ลี้ภัยมากมายไร้เสื้อผ้าไร้อาหาร หากทนต่อไปเช่นนี้ เกรงว่าจะผ่านพ้นฤดูหนาวนี้ไปไม่ได้”
นางจ้องมองฮูหยินผู้เฒ่านิ่ง น้ำเสียงอ่อนนุ่มและจริงใจยิ่ง:
“ในใจข้านึกถึงท่านเป็นคนแรกเลยเจ้าค่ะ
ผู้อื่นอาจเฝ้ามองอย่างเย็นชา แต่ฮูหยินผู้เฒ่าท่านไม่เหมือนกัน
ท่านมีจิตใจเมตตากรุณามาแต่ไหนแต่ไร ทนเห็นคนยากไร้ตกทุกข์ทรมานไม่ได้ที่สุด”
“มิสู้พวกเราตั้งเพิงแจกโจ๊กเพื่อช่วยเหลือกู้ภัยผู้คนดีหรือไม่เจ้าคะ