ตอนที่ 207 ห้ามชักดาบออกเด็ดขาด

ตอนที่ 207 ห้ามชักดาบออกเด็ดขาด

ยามนั้นนอกเมือง สายลมหนาวพัดโบกสบัดอย่างเงียบเหงา

สวี่เฟิ่งเหนียนสวมชุดเรียบง่าย สะพายสัมภาระย่อส่วน ทอดฝีเท้าเดินออกนอกเมืองอย่างเชื่องช้า

ท่าทางคล้ายท่องเที่ยวเตร็ดตรอน ทว่าก้นบึ้งดวงตากลับแฝงความระมัดระวังตื่นตัว

ภายในใจเขากระจ่างแจ้งยิ่งนัก ตระกูลหยางถูกผู้คนจับจ้องมานานแล้ว คลื่นลมในเงามืดไม่เคยหยุดหย่อน เขารักและอาลัยในความสงบสุขอบอุ่นของตระกูลหยาง ทว่าเขาจำต้องจากไป มีเพียงเขาเป็นฝ่ายปลีกตัวออกไปเพื่อดึงสายตาคนทั้งหมดให้พ้นไปเท่านั้น จึงจะปกป้องความปลอดภัยของทุกคนในครอบครัวไว้ได้

เพิ่งเดินผ่านป่าไม้แห่งหนึ่ง กระแสลมโดยรอบพลันกระโชกแรงขึ้นทันที