กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 206 เขียนเขียนชื่น
หยางซานหนิวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เคร่งลงเล็กน้อย “อาจารย์ของเจ้าหรือ เขาบอกว่าจะออกเดินทางสักสองสามวัน ให้เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง”
เขาเอ่ยพลางล้วงจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อส่งมาให้ “ยังทิ้งจดหมายไว้ให้เจ้าฉบับหนึ่งด้วย วันนี้ตาเฒ่าคนนี้ทำตัวลับๆ ล่อๆ ก่อนไปก็กำชับข้าให้ดูแลบ้านเราให้ดี ให้อยู่กันดีๆ แล้วยังเน้นย้ำเป็นพิเศษอีกว่า หากไม่มีเรื่องอะไรอย่าได้ไปเมืองหลวงเด็ดขาด”
หยางซานหนิวนึกถึงสายตาก่อนเดินทางของหมอสวี่ ที่เต็มไปด้วยความตัดใจไม่ลง ในใจพลันรู้สึกประหวั่นหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก
ข้ารับจดหมายมา ปรากฏว่าสายตาพลันประสานเข้ากับตราครั่งแน่นหนาบนรอยผนึกในทันที
การผนึกด้วยตราครั่ง แน่นอนว่าเป็นเรื่องส่วนตัวที่สำคัญยิ่ง