กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 146 ซานหนิว ในที่สุดก็กลับมาแล้ว
สวี่เฟิ่งเหนียนมองความคิดของเขาออกในปราดเดียว:
“ข้าดูแล้วผู้อาวุโสมิใช่รำคาญว่าเสียงดัง แต่กำลังอิจฉาความครึกครื้นของพวกเรา อยากจะเข้ามาร่วมด้วย ทว่าดึงหน้าลงไม่ได้มากกว่ากระมัง?”
เมื่อความในใจถูกเปิดโปงต่อหน้าผู้คน โคนหูของโม่ชีหยาก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที:
“เหลวไหลสิ้นดี! ข้าอยู่อาศัยคนเดียวมาครึ่งค่อนชีวิต มีหรือจะอิจฉาความครึกครื้นทางโลกเพียงเท่านี้?