ตอนที่ 145 ทะเลาะคารม

ตอนที่ 145 ทะเลาะคารม

เห็นได้ชัดว่าเจ้าไม่เคยถามเลยต่างหาก! หลังเงียบงันอยู่ครู่หนึ่ง เขาจึงยอมเอ่ยออกมาอย่างไม่เต็มใจสามคำว่า “โม่ชีหยา”

“ที่แท้เจ้าก็ชื่อโม่ชีหยา” ข้าพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วเอ่ยเย้าอย่างไม่ใส่ใจว่า

“ผู้เฒ่าโม่ จากนี้เจ้าก็พักอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถิด จงอยู่เป็นเพื่อนลุงของข้าและเข้ากันให้ดี”