กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 131 หยางเป่าเอ๋อร์เล็งมู่เฉิงเซียว
พลันสบัดมือยายเฒ่าหยางออก ยกมือจัดชายเสื้อให้เรียบร้อย เผยท่าทางอ่อนหวานนุ่มนวล ก้าวเท้าอย่างรวดเร็วไปข้างหน้า คิ้วตาแฝงความออดอ้อน น้ำเสียงเสแสร้งสนิทสนม “คุณชาย เป็นข้าเอง ท่านยังจำข้าได้หรือไม่ ขอรับ ตอนนั้นในถ้ำหิน เป็นข้าที่ช่วยชีวิตท่านเอาไว้”
มู่เฉิงเซียวถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ คิ้วตาปกคลุมด้วยความเกลียดชังเข้ากระดูก ทั่วร่างแผ่รังสีปฏิเสธและห่างเหิน น้ำเสียงเฉียบเย็น