ตอนที่ 130 นายอำเภอหลัวลนลาน

ตอนที่ 130 นายอำเภอหลัวลนลาน

ความหนาวเย็นเสียดแท็กกระดูกหอบเอากระแสลมราตรีพัดกวาดเข้ามา ฮูหยินหลัวสะท้านเยือกอย่างแรงพลันตื่นขึ้นจากความหนาว

นางยื่นมือออกไปคลำหาตามจิตสำนึก ปลายนิ้วสัมผัสถูกเรือนร่างอบอุ่นร่างหนึ่ง

นางพลันแข็งค้างไปทั้งตัว ยันกายลุกขึ้นนั่งบนพื้นอย่างแรง จึงค่อยตระหนักว่าตนเองนอนอยู่บนพื้นที่เย็นเยียบ

มองไปรอบทิศ ห้องนอนว่างเปล่าโพลน เครื่องเรือนของประดับหายไปจนสิ้น

ข้างกายนั้น นายอำเภอหลัวสวมเพียงชุดชั้นในตัวบาง นอนอย่างหมดสภาพอยู่บนพื้นเช่นกัน

“กรี๊ด——!”

ฮูหยินหลัวกรีดร้องเสียงหลง น้ำเสียงแผดก้องแทรกความเงียบสงบในยามเช้าตรู่