ตอนที่ 42 ช่วยชีวิตชาวบ้านทั่วทั้งตำบล

ตอนที่ 42 ช่วยชีวิตชาวบ้านทั่วทั้งตำบล

นางไม่พูดร่ามทำเพลง ตรงเข้ามากราบลงโขลกศีรษะหน้าประตูร้านโอสถต่อหมอสวี่และข้าอย่างไม่หยุดยั้ง โขลกศีรษะจนหน้าผากแดงบวม บนใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความซาบซึ้งใจ

นางโขลกศีรษะไปพลาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าสะอื้นไห้ไปพลาง

“ขอบคุณหมอสวี่ที่ช่วยชีวิต บุญคุณครั้งนี้ ยายเฒ่าผู้นี้จักไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต!”

กล่าวจบ นางก็หันหน้ามามองข้า ก้มศีรษะลงต่ำยิ่งนัก มิกล้าสบตาข้าแม้แต่น้อย เต็มไปด้วยความอับอายขายหน้า