กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 41 ตำรับยา
หมอสวี่คิ้วขมวดกลุ้มใจติดต่อกันหลายวัน วัน ๆ ได้แต่พลิกอ่านตำรายาหลากชนิด หมายมั่นจะหากลวิธีรักษาวัณโรคปอดให้จงได้ เมื่อเห็นสภาพที่นับวันยิ่งเหน็ดเหนื่อยชราวัยของเขา ในใจข้าก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน
ข้าสามารถเฝ้ามองยายเฒ่าโจวผู้เห็นแก่ตัวและเฉยชาอย่างเย็นชาได้ แต่ทว่าในเมืองยังมีชาวบ้านบริสุทธิ์อีกนับไม่ถ้วน ข้าไม่อาจทนมองโรคระบาดแพร่กระจายตามใจชอบ จนก่อให้เกิดการล้มตายจำนวนมากได้
ยามค่ำคืนไร้ผู้คนในร้าน ข้าเดินเข้าไปข้างกายหมอสวี่ที่กำลังนั่งกลุ้มใจอยู่ใต้แสงตะเกียง ก่อนเอ่ยด้วยเสียงแผ่วต่ำ: