กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 อย่าเรียกญาติสะเปะสะปะ เราตัดขาดกันแล้ว
ซูซีลงจากตัวลู่จินเฉา เดินไปข้างหลังเขาแล้วเข็นรถเข็นผู้ป่วยไปด้วย “เซียวเฉิง ไปแจ้งความ”
ซูซีกวักมือเรียกเถียนเจาตี้ให้เดินตามมา คนที่ยืนล้อมอยู่ต่างถอยเปิดทางให้อย่างรู้ต้ว ซูซีเดินไปได้สองก้าวก็หันกลับมามองคนกลุ่มนั้นแล้วเผยรอยยิ้ม “จริงสิ ขอเตือนพวกคุณไว้อย่างนะ ซูอีเฟิงถูกจับข้อหาทารุณกรรมเข้าไปข้างในจนป่านนี้ยังไม่ออกมาเลย”
หญิงชราแซ่ลู่ใจหล่นวูบ รีบเดินไปข้างกายลู่ต้าซู่แล้วกระซิบถาม “พ่อตาเอาไงดีล่ะ”
ลู่ต้าซู่ไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้มาก่อน พอถูกเตือนแบบนี้ก็นึกได้ทันที ในใจมีความสังหรณ์ใจที่ไม่ค่อยดีนัก
เห็นว่าคนกลุ่มนั้นกำลังจะเดินออกจากบ้าน ลู่ต้าซู่จึงต้องตะโกนเรียกเอาไว้ “เดี๋ยวก่อน”