กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 เล่นงานตัวเองจนพัวพัน
ไม่นานนักซูซีก็เริ่มสะลึมสะลือ ตอบรับกลับมาเป็นประโยคที่ขาดห้วง
ผ่านไปอีกสองนาทีซูซีก็หลับสนิท ลู่จินเฉาขยับตัวอย่างแผ่วเบา ห่มผ้าห่มของเขาให้ซูซี ก่อนจะค่อย ๆ ดึงผ้าห่มของเธอออกไป
เขาจุมพิตหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุข
......
ย้อนเวลากลับไปเมื่อวาน ลู่ยวินยวินพบอาจางด้วยความร้อนรน เธอหยิบเงิน 5 เหมาใส่มือเขา “ไปส่งฉันที่ร้านหาวเซียงโหลวที”
อาจางเห็นท่าทางผิดปกติของเธอจึงไม่กล้าชักช้า รีบนำเกวียนวัวออกมา “รีบขึ้นมาเร็ว”
อาจางเร่งฝีเท้าเกวียนวัว แต่ถึงจะเร็วอย่างไรก็คงไปไม่เร็วนัก
ฤทธิ์ยาที่ดื่มเข้าไปเริ่มออกผล เดินทางไปได้กว่าครึ่งทาง ลู่ยวินยวินก็เริ่มมีอาการตอบสนอง