กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 111 ต้าป๋าวยังเล็กเกินกว่าจะเล่นเล่ห์เหลี่ยมสู้พ่อเขาได้
ชายคนนั้นนั่งรออยู่บนพื้นตั้งครึ่งค่อนวันแต่ไม่มีใครสนใจเขาเลย เห็นทีคงจะลืมเขาไปแล้ว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขัดบทสนทนาของพวกเขาเสียงเบา “ผะ... ผมล่ะครับ ผมต้องทำยังไง?”
ซูซี: “คุณน่ะเหรอ? รอให้เหล่าซานกลับมาแล้วให้เขาส่งคุณไปที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน จะไปทำอะไรก็ไปทำซะที่นั่น”
ชายคนนี้ไม่ได้ทำความผิดอะไรจริงๆ ด้วยนิสัยที่ทำตัวเป็นหญ้าเอนตามลมแบบนั้น เขาทำเรื่องเลวร้ายไม่ลงหรอก แปดเก้าส่วนคงเป็นเพราะเห็นแก่เงิน
ชายคนนั้นหุบปากฉับ พูดมากไปจะโดนซ้อมเอาได้ เขาจึงเชื่อฟังรอให้คนกลับมาพาเขาไปทิ้งข้างนอก
ซูซีพากลุ่มของเซียวซานไปนั่งที่บ้านหลังใหม่ รินชาและวางขนมไว้บนโต๊ะ “กินสิ”