เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 ชิงเป่าเทียนจุน
ไม่ได้เจอกันนาน เจิ้งหยางจื่อก็ยังคงรูปลักษณ์หล่อเหลางดงามและหรูหราเช่นเคย
ตามหลักแล้วนักพรตคนหนึ่งหากแต่งกายดูหรูหรามีราคา ย่อมจะบั่นทอนภาพลักษณ์ในใจของผู้คน เพราะในสายตาของชาวจูเซี่ย นักพรตมักไม่ข้องแวะกับความร่ำรวยมั่งคั่ง ทว่าภาพจำที่คุ้นชินต้องเป็นนักพรตผู้ทรงศีลบริสุทธิ์สมถะและตัดขาดโลกีย์ ทว่าเจิ้งหยางจื่อกลับไม่ใช่นักพรตแบบนั้น
เสื้อผ้าอาภรณ์หรูหรา รูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ล้วนเป็นรูปกายภายนอก
นักพรตที่พลังฝึกตนสำเร็จลุล่วง
ย่อมไม่ยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอก ดังนั้นต่อให้เขาสวมเสื้อผ้าหรูหรา ประดับทองหยกรอบกาย ชุดนักพรตตัดเย็บด้วยเกรดสูงสุด ก็ไม่อาจบั่นทอนข้อเท็จจริงที่ว่าเขาคือนักพรตผู้ทรงศีลขั้นสูงลงได้แม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เสื้อผ้าอาภรณ์หรูหราสูงศักดิ์เป็นเพียงเครื่องประดับเสริมของเจิ้งหยางจื่อเท่านั้น สิ่งของเหล่านั้นต่างหากที่มีค่าขึ้นมาเพราะมีเขาเป็นผู้สวมใส่
ไม่ได้เจอกันเสียนาน
เจ้าหมอนี่เจิ้งหยางจื่อดูเหมือนจะหน้าตาดีขึ้นอีกแล้ว
ที่สำคัญที่สุดคือเขาเก่งขึ้นกว่าเดิมมากโข