เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 ข้อมูลชิ้นส่วน
ตอนนี้อากาศทั้งหนาวชื้นและเย็นยะเยือก เม็ดฝนโปรยปรายลงมาอย่างมืดฟ้ามัวดินระหว่างฟ้าดิน
การที่มีภูตผีปีศาจโผล่ออกมาจึงถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา
ทันทีที่อู่เต้ารับรู้ได้ว่ามีบางสิ่งกำลังแอบมองตนเองอยู่ สภาวะตึงเครียดหลังเพิ่งหลุดพ้นจากการต่อสู้มาได้ไม่นานและยังไม่ทันคลายตัวลง ทำให้เขาตวาดลั่นในทันที พร้อมปลุกเร้าปราณโลหิตของตนให้พัดกระหน่ำออกไปรอบทิศทางราวกับคลื่นระเบิด ซึ่งปราณโลหิตที่แฝงไว้ด้วยเจตจำนงของนักยุทธ์นั้น มีผลในการแผดเผาภูตผีปีศาจและสิ่งชั่วร้ายได้ยอดเยี่ยมเป็นอันดับหนึ่งอย่างแท้จริง
แม้แต่สายฝนอันเวิ้งว้างก็ดูเหมือนจะถูกคลื่นปราณโลหิตอันบ้าคลั่งพัดจนชะงักงันไปชั่วขณะ!
ไม่ช้า ณ บริเวณที่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร เงาร่างหนึ่งก็รีบปรากฏกายขึ้น พร้อมกางไอปิศาจของตนขึ้นต้านทานปราณโลหิตของนักยุทธ์อันดุดันเกรี้ยวกราดนี้เอาไว้ พลางอดไม่ได้ที่จะตะโกนเสียงหลงออกมา
“นายกองอู่ซินจั๋ว อย่าเพิ่งใจร้อน อย่าเพิ่งใจร้อนเลยเจ้าค่ะ! ตัวฉันเป็นสาวใช้หอยมุกแห่งวังมังกรเจิ้นเจ๋อ ได้รับคำสั่งจากท่านเทพวารีให้มาตามหาท่านเป็นพิเศษ เพื่อแสดงความขอบคุณต่อท่านเจ้าค่ะ” เงาร่างนั้นถูกปราณโลหิตของอู่เต้าแผดเผาจนทรมานแทบทนไม่ไหว จึงรีบรวบรวมไอน้ำมาขวางกั้นระหว่างตนเองกับโลกภายนอกไว้ทันที
คนของเทพวารีเจิ้นเจ๋องั้นเหรอ?