เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 ชิงเป่า
ก่อนหน้านี้กุ่ยไฮ่อยู่ในห้องเดียวกันกับซินโหย่ว
ตอนที่อู่เต้าบุกถล่มเข้าไป เขากะว่าจะให้สองคนนั้นเข้ามาพร้อมกันเลย อย่างไรเสียเขาก็มั่นใจว่าจะจัดการไอ้สวะพวกนี้ได้ทั้งหมดอยู่แล้ว ทว่าพอเขาบุกเข้าไป กุ่ยไฮ่กลับอันตรธานหายไปอย่างน่าประหลาด ยิ่งไปกว่านั้น ในเวลานั้นไม่ว่าจะเป็นอู่เต้าหรือซินโหย่ว ต่างก็ไม่รู้สึกว่ามีสิ่งใดผิดปกติแม้แต่น้อย
จนกระทั่งจัดการซินโหย่วเสร็จสิ้น
อู่เต้าที่ใจเย็นลงแล้วถึงค่อยตระหนักได้ถึงความผิดปกติ
นี่มันพลังแบบไหนกัน?
ทำให้คนอื่นมองข้ามตัวเองไปงั้นหรือ หรือว่าแค่เชี่ยวชาญการซ่อนกลิ่นอายกันแน่ อู่เต้าสัมผัสรอบข้างอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ทว่านอกจากกลิ่นอายตื่นตระหนกของชาวบ้านหมู่บ้านเสี่ยวหวังแล้ว เขากลับไม่พบร่องรอยของกุ่ยไฮ่เลย กลิ่นอายมนุษย์ที่นี่ค่อนข้างหนาแน่น อีกทั้งการลงมือห้ำหั่นอย่างเต็มกำลังของระดับกายธรรมสองคน ความเสียหายที่เกิดขึ้นจึงนับเป็นช่วงถนน
ยังดีที่การต่อสู้ของทั้งคู่ไม่ได้ลามเข้าไปในย่านพักอาศัย
จึงไม่ได้ทำให้เกิดการสูญเสียชีวิตอันน่าสลดใจ
พลังทำลายล้างของผู้ฝึกยุทธ์ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ บริเวณที่พวกเขาต่อสู้กัน แทบไม่ต่างจากซากปรักหักพังของสนามรบที่ใช้อาวุธร้อนเลย นี่ขนาดอู่เต้าเป็นฝ่ายคุมความได้เปรียบ และรีบจัดการซินโหย่วให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว