เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 ฆ่าได้!
ยามที่ภูตผีปีศาจออกอาละวาด ในที่เกิดเหตุมักจะทิ้งร่องรอยเอาไว้อย่างชัดเจนเสมอ
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความที่พวกภูตผีปีศาจล้วนดุร้ายป่าเถื่อน สถานที่เกิดเหตุจึงมักจะเต็มไปด้วยเศษเนื้อคาวเลือดกระจัดกระจาย เหยื่อถูกกัดกินจนแหลกเหลว หรือไม่ก็อันตรธานหายไปทั้งตัว ไม่ว่าอย่างไรก็ย่อมมีร่องรอยให้ตามสืบได้แน่ ในทางกลับกัน หากเป็นภัยจากน้ำมือมนุษย์ นายกองผู้มีประสบการณ์โชกโชนก็สามารถสังเกตเห็นความผิดปกติได้ง่ายดายจากเบาะแสเพียงเล็กน้อย
เพราะอย่างไรเสียประสาทสัมผัสของผู้ฝึกยุทธ์ก็เฉียบคมเป็นพิเศษอยู่แล้ว
หากเป็นนายกองที่เจนจัด
ก็แทบไม่ต่างอะไรจากเครื่องตรวจจับเคลื่อนที่ในร่างมนุษย์เลยทีเดียว
การที่คนทั้งครอบครัวในหมู่บ้านเสี่ยวหวังหายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ หลังจากเป่ยเฉินไปตรวจสอบ แม้จะยังไม่มีหลักฐาน ทว่าเขากลับสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่า นี่อาจเป็นการรวมหัวกันฆ่าชิงทรัพย์ของคนทั้งหมู่บ้าน ไม่เพียงลงมือฆ่าพ่อค้าคนนั้น แต่ยังจงใจกำจัดให้สิ้นตระกูลเพื่อจะฮุบสมบัติทั้งหมดไป
ฟังดูแล้วน่าขนลุกพิลึก เป็นความสยดสยองที่มีต่อความชั่วร้ายของเผ่าพันธุ์เดียวกัน
แต่มันย่อมมีโอกาสเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน