เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 313 เทพไท่ซุ่ย
อวี๋จี๋ใส่ใจเรื่องโชคชะตาแผ่นดินเป็นพิเศษ ใส่ใจเสียจนอู่เต้าเกือบคิดไปว่าไอ้เฒ่าไร้หัวจิตหัวใจคนนี้เกิดเปลี่ยนนิสัยขึ้นมาหรืออย่างไร แต่ก็นับว่าเข้าใจได้ เพราะในยามนี้สำหรับอวี๋จี๋แล้ว โชคชะตาแผ่นดินเทียบเท่ากับการยืดอายุขัย อีกทั้งยังเป็นรากฐานสู่การโบยบินสู่สวรรค์ หากโชคชะตาแผ่นดินมีปัญหาขึ้นมา เขาคงเป็นคนแรกที่ไม่ยอมเด็ดขาด
และเมื่อมองไปทั่วทั้งอวิ๋นโจว
คนที่มีสายสัมพันธ์ผูกโยงกับอวี๋จี๋ในระดับลึกซึ้งผ่านโชคชะตาแผ่นดิน ก็มีเพียงอู่เต้าผู้เป็นนักสู้ที่ได้รับความโปรดปรานจากโชคชะตาแผ่นดินอย่างล้นเหลือคนนี้เท่านั้น ประจวบเหมาะกับช่วงนี้อู่เต้ามีพลังฝีมือรุดหน้าอย่างก้าวกระโดด อวี๋จี๋ที่พอจะจับสัมผัสได้รางๆ จึงลากเขาไปจัดการกับศัตรูที่อาจแฝงตัวอยู่
อู่เต้าก็ตอบตกลง
เหตุผลนั้นแสนจะเรียบง่าย ปีจูเซี่ยที่ 241 เป็นปีสำคัญที่สองขั้วอำนาจใหญ่ในอวิ๋นโจวต้องรู้แพ้ชนะ หากเกิดการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายขึ้นมาจริงๆ แรงหนุนจากโชคชะตาแผ่นดินย่อมต้องรักษาให้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด ตามคำบอกเล่าของอวี๋จี๋ วิธีการของไท่ซุ่ยแตกต่างจากพวกตระกูลใหญ่ วิธีการของตระกูลใหญ่คือการบั่นทอน อย่างมากก็แค่ทำให้ฟ้าดินพิโรธราษฎรเคียดแค้น ทว่าไท่ซุ่ยกลับก่อความเสียหายร้ายแรงอย่างลับๆ ถึงขั้นทำให้ชีพจรมังกรเหือดแห้งขาดสายได้เลยทีเดียว
ในประวัติศาสตร์ของจูเซี่ย เคยมีไท่ซุ่ยคนหนึ่งที่สร้างผลกระทบต่อโชคชะตาแผ่นดินอย่างรุนแรง
ไท่ซุ่ยผู้นั้นมีนามว่าหลิวปั๋วเวิน