เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 ตีฝ่าออกไป?
ตอนนี้เจ้าตะขาบอย่างหานจิ้นเรียกได้ว่านอบน้อมต่อหน้าอู่เต้าสุดๆ ทำเอาอู่เต้าถึงกับเก้อเขินอยู่บ้าง พลางทบทวนตัวเองว่าท่าทางดุดันเกินไปจนทำให้ทูตปราบมารท่านนี้ตกใจกลัวหรือเปล่า
พอคิดได้ดังนั้น อู่เต้าจึงรีบส่งยิ้มพิมพ์ใจเปี่ยมด้วยความเมตตาปรานีไปให้หานจิ้นทันที
ทว่าการที่อู่เต้านั่งอยู่บนกองซากศพ ในมือยังคอยเสียบร่างมนุษย์แท่งของสัตว์ประหลาดอยู่ แล้วฉีกยิ้มสดใสเผยให้เห็นฟันขาวสะอาดเจือความกระอักกระอ่วนเล็กน้อยแบบนี้ ทำเอาหานจิ้นแทบจะสั่นสะท้านด้วยความขวัญผวา
ในใจแอบคิดว่า อู่ซินจั๋วคนนี้มีแววจะคุ้มคลั่งขึ้นมาหรือเปล่าเนี่ย
มิติพิศวงแห่งนี้คอยกดดันผู้คนอย่างมองไม่เห็นอยู่ตลอดเวลา ทั้งยังดูเหมือนไม่มีวิธีป้องกันที่ดีเอาเสียเลย ดังนั้นพวกเขานักยุทธ์กายธรรมที่เข้ามาที่นี่ จึงมีความเสี่ยงที่อารมณ์จะหลุดการควบคุมจริงๆ
อย่างน้อยก็...