เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 284 สัตว์ประหลาด
ตั้งแต่วินาทีที่ตกลงมาในมิติลึกลับแห่งนี้ อู่เต้าก็พลัดหลงกับเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ แล้ว อีกทั้งในสถานที่แห่งนี้ยังให้ความรู้สึกเหมือนถูกจำกัดพลังอยู่ไม่น้อย โชคดีที่พลังจิตและอานุภาพแห่งกายธรรมของตนยังคงอยู่ จึงไม่ถึงขั้นที่ว่าพอตกลงมาปุ๊บแม้แต่พลังที่จะปกป้องตัวเองก็ไม่มี
พื้นที่ที่ตนอยู่เห็นได้ชัดว่าเป็นบริเวณโรงพยาบาล
มันแตกต่างจากโรงพยาบาลในจูเซี่ย เพราะบริเวณนี้ไม่ว่าจะเป็นการตกแต่งหรือลวดลาย ล้วนแตกต่างไปจากมาตรฐานและวิถีการก่อสร้างของช่างฝีมือชาวจูเซี่ย
ไม่ว่าจะเป็นลวดลายบนผนัง โคมไฟระย้าเหนือศีรษะ หรือแม้แต่ข้าวของเครื่องใช้ที่จัดวางอยู่ ต่างก็ไม่ใช่รูปแบบของจูเซี่ย หรือกระทั่งไม่ใช่ของหวนอวี่เลยด้วยซ้ำ ทว่ากลับมีความคล้ายคลึงกับหวนอวี่อยู่บ้าง ประหนึ่งเป็นกิ่งก้านคนละกิ่งที่แตกแขนงออกมาจากต้นไม้ใหญ่ต้นเดียวกัน