เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275 สั่งสอน
"คุณป้าครับ ผมมีพ่อมีแม่อยู่แล้ว อย่ามาเที่ยวตีสนิทซี้ซั้วเลย"
เมื่อเผชิญหน้ากับเต้าหมู่ที่ค่อยๆ เผยความโอบอ้อมอารีและเปี่ยมเมตตาดั่งมารดา อู่เต้าก็ปฏิเสธออกไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังจงใจสรรหาคำเรียกที่ฟังติดปากมาใช้หน้าตาเฉย
ทว่าหลังจากนั้น...
ใบหน้าอันประณีตงดงามที่เปี่ยมด้วยบารมีและความเป็นมารดาของโต่วหมู่หยวนจวิน พลันแปรเปลี่ยนเป็นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งในพริบตา ความน่ากลัวระดับนั้นทำเอาอู่เต้าสั่นสะท้านขึ้นมาตามสัญชาตญาณ เขารู้สึกได้อย่างลึกซึ้งทันทีว่าภัยพิบัติมาเยือนตรงหน้าเป็นอย่างไร และการเหยียบเกล็ดมังกรของมารดานั้นชวนขนลุกเพียงใด
เต้าหมู่ผู้ยิ้มเยียบเย็นเอ่ยปากขึ้นมาอย่างสง่างามนิ่งสงบ
"ลูกข้า เจ้าช่างดื้อรั้นซุกซนนัก เห็นทีข้าต้องสั่งสอนเจ้าเสียหน่อย ให้รู้ว่าควรเคารพผู้เป็นแม่อย่างไร"
แต่สิ่งที่ไวกว่าสุรเสียงของนาง คือเรือนร่างที่พุ่งทะยานลงมาราวกับเซียน
อู่เต้ารู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้ามืดดับวูบลงไป