เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 ลูกข้า
เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมจู่ๆ ตัวเองถึงถูกฟาดจนกระเด็น? ภาพที่แวบผ่านสายตาไปเมื่อครู่ คล้ายกับเป็นแถบผ้าแพร?
อู่เต้าสับสนงุนงงอย่างยิ่ง
เพราะจนถึงตอนนี้ ศัตรูทุกคนที่เขาเคยเผชิญหน้า ไม่ว่าพลังที่คนเหล่านั้นสำแดงออกมาจะเป็นวิชาแท้ อาคมเต๋า เคล็ดลับ หรือพรสวรรค์อิทธิฤทธิ์อื่นใด ล้วนสร้างระลอกความผันผวนขึ้นทั้งสิ้นโดยไม่มีข้อยกเว้น และสามารถสืบสาวร่องรอยได้ ไม่ว่าจะเป็นปราณโลหิตหรือสิ่งอื่นใด ดวงตาคู่นี้ของเขาย่อมมองทะลุและจับสัญญาณได้หมด!
แต่เมื่อครู่นี้
โลกทัศน์ของเขากลับถูกพลิกคว่ำโดยสิ้นเชิง
วินาทีที่เต้าหมู่ยกมือขึ้น อู่เต้ากลับไม่เห็นอะไรเลย ไม่สัมผัสถึงพลังใดๆ ได้เลยแม้แต่น้อย ราวกับคนธรรมดาที่เจอผีหลอก เขาถูกแรงระเบิดจากความว่างเปล่ากระแทกซัดกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง! แรงซัดนั้นส่งเขาปลิวไปไกลหลายสิบเมตร บีบให้อู่เต้าต้องระเบิดพลังแท้ปราณโลหิตกลางเวหาไม่หยุดเพื่อชะลอความเร็ว!
ตอนที่เขาหยุดร่างลงได้