เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 เหล่าภูตพราย
"พวกเธอคิดจะทำเรื่องนั้นเหรอ คืนนี้เลยเนี่ยนะ"
ท่าทีของเหมยไจซิงในยามนี้ดูประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง การลงมือของอู่เต้ารวดเร็วกว่าที่เขาคิดไว้มาก
เดิมทีเขานึกว่าอู่เต้าจะผัดผ่อนเรื่องนี้ออกไปอีกสักหน่อย เพราะอย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เพิ่งสำเร็จกายธรรม อีกทั้งเหมยกูเสวี่ยก็ไม่ได้บอกว่าสถานการณ์ย่ำแย่ลงจนถึงขั้นวิกฤต
"ใช่ครับ มีอะไรไม่ดีงั้นเหรอ" เดิมทีอู่เต้าตั้งใจจะถามว่าไป๋ซืออวี๋หายไปไหนจนไม่เห็นแม้แต่เงาคน แต่พอถูกขัดจังหวะก็ลืมเรื่องที่คิดจะพูดไปเสียสนิท
"ไม่ใช่ว่าไม่ดีหรอก เพียงแต่ซินจั๋ว เธอแน่ใจแล้วเหรอ ฉันยังคงกังวลว่าเรื่องนี้จะสร้างความเสียหายให้เธอ ความเสียหายทางจิตวิญญาณไม่ได้ฟื้นฟูกันได้ง่ายๆ ยิ่งเธอต้องคอยพะวงเรื่องความปลอดภัยของกูเสวี่ยด้วยแล้ว จะแสดงฝีมือที่มีออกมาได้สักกี่ส่วนกันเชียว" เหมยไจซิงไม่อยากให้อู่เต้าต้องมาบาดเจ็บเพราะเรื่องนี้เลย
เพราะนั่นมันโง่เง่าเกินไปจริงๆ
"ไม่มีปัญหาครับ ผมกะเก็งไว้แล้ว ถ้าสถานการณ์ไม่สู้ดี ผมค่อยงัดไพ่ตายออกมาใช้"
อู่เต้ายิ้มออกมาอย่างไม่ยี่หระ