เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 นิสัยใจคอ
"นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณหลอกใช้ผมงั้นเหรอ"
อู่เต้าเปิดปากถามอย่างไม่เกรงใจ
ตอนนี้ไฟโทสะของเขายังไม่มอดดับ คำพูดคำจาจึงค่อนข้างห้วนกระด้างซึ่งพอจะเข้าใจได้ ชื่อลั่วเฟิ่งนับเป็นหนุ่มรูปงามประเภทที่เข้าใจหัวอกผู้อื่น จึงยอมรับน้ำเสียงของอู่เต้าได้อย่างสงบนิ่ง
"ผมไม่ได้หลอกใช้นาย การที่ผมจัดการให้นายออกจากฐานฉงหมิงก็เป็นเส้นทางปกติ เป็นพวกนั้นเองที่คิดจะปองร้ายนาย อีกอย่างผมก็ไม่คิดว่าพวกนั้นจะฆ่านายได้อยู่แล้ว"
"...ที่คุณพูดมาก็มีเหตุผล" อู่เต้าได้ยินดังนั้นไฟโทสะก็พลันมอดลง
ในเมื่อกำปั้นของคุณใหญ่กว่า คุณจะพูดอะไรก็ย่อมฟังดูมีเหตุผลทั้งนั้น
การที่ชื่อลั่วเฟิ่งยอมหาคำพูดมาเออออด้วย ก็นับว่าให้ความสำคัญกับเขามากแล้ว มิฉะนั้นด้วยพลังของอู่เต้าในยามนี้ มีหรือที่ยอดอัจฉริยะผู้นี้จะต้องมาเปลืองน้ำลาย แค่ตอกหน้ามาตรงๆ ประโยคเดียวว่า บิดาหลอกใช้นายแล้วจะทำไม ทว่าชื่อลั่วเฟิ่งก็ไม่ใช่คนพรรค์นั้น นิสัยใจคอของเขายังจัดว่าปกติสมบูรณ์ดี ไม่อย่างนั้นอู่เต้าก็คงไม่กล้าใช้น้ำเสียงห้วนๆ แบบนี้ใส่
อู่เต้าโยนยักษ์รากษสสภาพแบนแต๋ส่งไปให้ชื่อลั่วเฟิ่งตรงๆ
"ทำไมต้องปองร้ายผมด้วย"