เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 232 เครื่องบินที่หายสาบสูญ
อู่เต้ากำลังนั่งจิบชา พลางฟังเรื่องบัณฑิตคลั่งที่ผู้คนกำลังพูดถึงกัน
เขากลับรู้สึกว่าน่าสนใจดี
ทำไมบัณฑิตคลั่งพวกนี้ถึงได้มีแต่พวกรนหาที่ตายกันทั้งนั้น
สิ่งที่เรียกว่าบัณฑิตคลั่ง พูดให้ชัดก็คือเบี้ยหน้าม้าของบรรดาขาใหญ่แต่ละขั้วอำนาจในราชสำนักนั่นแหละ แม้จะว่ากันว่า ในระหว่างที่บัณฑิตคลั่งพวกนี้คอยโบกธงส่งเสียงเชียร์ บุกตะลุยไปข้างหน้า และป่าวร้องสโลแกนทางการเมือง ย่อมหนีไม่พ้นที่จะต้องเผชิญเคราะห์ติดคุกติดตาราง หรือถึงขั้นถูกเนรเทศ ทว่านี่กลับเป็นหนทางสั่งสมต้นทุนทางการเมืองที่รวดเร็วที่สุด
หากมีเหตุการณ์ไหนที่เลือกข้างถูกฝั่งและคว้าชัยชนะมาได้อย่างงดงาม บัณฑิตคลั่งในฐานะตัวแทนของเหตุการณ์นั้น ก็แทบจะช่วยร่นเวลาลัดเลาะในแวดวงข้าราชการไปได้ถึงยี่สิบปี
นี่เป็นผลประโยชน์มหาศาลที่น่ากลัวอย่างยิ่ง
แต่ถ้าแพ้ขึ้นมา
ก็คงทำได้แค่ไปกินข้าวหลวงกับกองทัพชายแดนแล้ว