เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 177 ป้ายเว้นตาย
ในเมื่อไม่ได้มาล้างแค้น อีกทั้งยังได้รับคำไหว้วานมาจากนักพรตหน้าหยก แถมฝีมือของคนผู้นี้ก็แข็งแกร่ง ดุดัน ทรงพลังเหลือล้นอย่างแท้จริง!
อู่เต้าจึงเชื้อเชิญเขาไปนั่งคุยรายละเอียดกันที่ศาลาข้างๆ อย่างมีมารยาท
"คุณน่าจะรู้อยู่แล้วสินะว่าความแค้นระหว่างผมกับตระกูลสวี่ถือว่าสะสางจบสิ้นกันไปแล้ว"
ข่าวนี้เป็นที่รู้กันทั่วในหมู่ชนชั้นสูง ตระกูลสวี่เป็นฝ่ายยอมจำนน บรรดาขุมกำลังเบื้องหลังที่คอยหนุนหลังอู่เต้าในตอนนั้นจึงไม่อาจไล่บี้ตระกูลสวี่ให้ถึงขั้นถอนรากถอนโคนได้อีก ไม่อย่างนั้นหากยังคิดจะกวาดล้างให้สิ้นซาก ตระกูลใหญ่ตระกูลอื่นที่พลอยถูกพาดพิงก็คงนั่งไม่ติด และย่อมต้องร่วมมือกันลุกฮือขึ้นมาต่อต้านอย่างแน่นอน ซึ่งเรื่องราวจะลุกลามจนเกินควบคุมในทันที
ตระกูลใหญ่ก็เป็นเช่นนี้เอง
การแก่งแย่งชิงดี การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ และการแทงกั๊กถือหางหลายฝ่ายตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา
ล้วนทำให้ระหว่างตระกูลใหญ่ต่างมีความเกี่ยวดองเป็นญาติกันไม่มากก็น้อย ต่อให้สายสัมพันธ์นี้จะเบาบางเพียงใด แต่มันก็ยังนับเป็นสายสัมพันธ์อยู่ดี
"เรื่องนี้ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว" แม้จะขาดตระกูลสวี่ไป แต่นักกระบี่ขั้นเบิกคลังขั้นเก้าก็ยังมีแวดวงผู้ฝึกยุทธ์ของตัวเอง จึงยังคงสืบหาข่าวสารได้
"แล้วทำไมท่านถึงยังมาหาผมอีกล่ะ?"