เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 169 วิชาไท่ผิงเย่าซู่
"ย้าก! นักพรตปีศาจเอาชีวิตมา!!"
เขาระเบิดทำลายสิ่งกีดขวางทางวิชาเต๋าตรงหน้าแตกกระจุยราวกับฉีกกระดาษ อู่เต้าจับตำแหน่งของอวี๋จี๋ในชุดนักพรตสีดำได้ทันที จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่อวี๋จี๋อย่างบ้าคลั่ง ดาบเหิงเตาชีซิงตวัดฟันปราณดาบหลายสายออกมาในมิติที่สั่นไหวแห่งนี้ได้อย่างง่ายดาย
ปราณดาบทำลายวิชาชั่ว ไท่อาสยบปีศาจ!
อวี๋จี๋ที่ถูกล็อกเป้าหมายประสานมุทราด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
"ลมจงมา"
พลันบังเกิดพายุคลั่งพัดกระหน่ำขึ้นจากพื้นราบ สายลมหวีดหวิวพัดพาฝุ่นทรายและก้อนหินกลายเป็นแรงต้านทานไร้สิ้นสุด พลังอันยืดเยื้อไร้ช่องโหว่ได้ขัดขวางอู่เต้าที่กำลังพุ่งจู่โจมได้อย่างชะงัด
โดยเฉพาะยามที่สองเท้าลอยพ้นพื้น ก็รู้สึกเหมือนจะถูกซัดจนล้มกลิ้งลงกับพื้นทันที
นั่นไม่ใช่ภาพลวงตา อู่เต้าที่โคจรพลังปราณและโลหิตในเวลานี้จับสัมผัสได้อย่างเฉียบคมว่า มีจิตวิญญาณแห่งฟ้าดินอย่างน้อยห้าชนิดที่ซ่อนอยู่ในลมพายุพร้อมจะแปรเปลี่ยนและระเบิดพลังออกมา หากเขาเผยจุดอ่อนออกมาแม้แต่นิดเดียว อวี๋จี๋ก็สามารถเปลี่ยนทิศทางลมเพื่อกดข่มเขาลงไปอีกขั้นได้ทันที
นี่คือวิธีที่พวกนักพรตโปรดปรานที่สุด