เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 158 ยาหู่เปิน
ภาพเหตุการณ์อันน่าตื่นตะลึงทางสายตานี้ราวกับยักษ์ตนหนึ่งกำลังกระหน่ำทุบตีเทพเจ้านอร์ส ยามที่อู่เต้าเหวี่ยงสวี่เสียนขึ้นมา ผู้เห็นเหตุการณ์ที่มีอยู่เพียงไม่กี่คนต่างสัมผัสได้ถึงพลังอันบ้าคลั่งเชี่ยวกรากที่ระบายทะลักออกมา เสียงคำรามกู่ร้องแห่งความโกรธเกรี้ยวจากก้นบึ้งหัวใจ ทุกครั้งที่ฟาดกระแทกลงไปล้วนทำให้ห้องส่วนตัวสั่นสะเทือนไม่หยุด!
หลังจากอวี๋ซู่เอ๋อเดินเข้ามา ขาก็อ่อนยวบทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นทันที
ในเวลานี้เธอไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยว่าตัวเองจะเดิมพันชนะหรือไม่
แต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเลื่อมใสบูชามากกว่า!
โดยสัญชาตญาณลึกๆ ในกระดูกดำ มนุษย์เราย่อมมีความใฝ่หาต่อความรุนแรงและอำนาจเบ็ดเสร็จ ยามที่ตัวแทนแห่งพลังอำนาจประหนึ่งเทวรูปท้าวจตุโลกบาลปรากฏอยู่ตรงหน้า การกราบไหว้บูชาย่อมเกิดขึ้นจากสัญชาตญาณล้วนๆ
ในที่สุดสวี่เสียนก็ถูกอู่เต้าทุ่มกระแทกลงไปในหลุมลึกที่เปรอะเปื้อนคราบเลือดและเศษผ้าฉีกขาด
สภาพของเขาดูสงบนิ่งอย่างยิ่ง
ถ้าหากดวงตาไม่ได้เบิกกว้างด้วยความหวาดผวาอย่างไม่อาจสะกดกลั้น เขาก็ดูราวกับกำลังหลับใหลอย่างเป็นสุขเหมือนทารก
"นายคงไม่ได้ซัดเขาจนตายไปแล้วหรอกนะ"