เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 139 มีเพียง... ฆ่า!
หากถามว่าใต้หล้าอันโสมมนี้ จักชำระล้างให้ผุดผ่องได้อย่างไร?
คำตอบของคนแซ่อู่อย่างเขาก็คือ
ฆ่า!
ไอสังหารดาววิบัติพวยพุ่งดั่งมังกร พลังปราณพุ่งทะยานเสียดฟ้าประหนึ่งควันสัญญาณไฟเตือนภัย สอดประสานรับกับหมู่ดาวที่ส่องประกายระยิบระยับบนฟากฟ้าจากระยะไกล ไท่อาและชีซิงต่างก็ส่งเสียงกระบี่ก้องกังวานอย่างรื่นเริงเบิกบานตามไปด้วย นี่ต่างหากคือชีวิตที่พวกมันปรารถนา การถูกตั้งบูชาเป็นของประดับมันจะมีค่าอะไร? ศัสตราเทวะย่อมต้องเข่นฆ่า ดื่มเลือด และกำราบภูตผีปีศาจ!
อู่เต้าที่เข้าสู่สภาวะประตูเทวะก่อให้เกิดลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวหมุนวนรอบกาย
หนึ่งในเทพอู่ทงไม่ทันตั้งตัว
ก็ถูกอู่เต้าที่พุ่งเข้าใส่ประชิดตัวตะครุบไว้ได้ และขยับเขยื้อนไม่ได้ภายใต้แรงกระชากเหนี่ยวรั้งของพลังประตูเทวะ
แม้อู่เต้าจะมองไม่เห็นว่าผีสางเทวดาตนนี้อยู่ที่ใด แต่สัญชาตญาณดุจสัตว์ร้ายบอกเขาว่า เจ้าตัวซวยนี้ถูกพลังประตูเทวะจับกุมไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่จะทำต่อไปก็ชัดเจนจนไม่ต้องคิด
เห็นเพียงอู่เต้าเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมอำมหิต