เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 126 ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
"เธอเจอกับซินจั๋วแล้วงั้นเหรอ"
"ค่ะ คุณพ่อ"
"รู้สึกว่าเขาเป็นยังไงบ้าง"
คฤหาสน์ตระกูลเหมย ห้องหนังสือ
เหมยไจซิงไม่ได้สบตาลูกสาวผู้รู้ความและสง่างามตรงหน้า หากแต่กำลังถือเอกสารข้อมูลข่าวกรองล่าสุดที่เกี่ยวกับผู่ไห่ขึ้นมาพิจารณาดู
"คุณพ่อเคยบอกว่าเขาคือคู่ชีวิตที่ดีของฉัน" เหมยกูเสวี่ยชินชากับท่าทางแบบนี้ของเหมยไจซิงแล้ว ตั้งแต่เด็กจนโตเขาก็เป็นแบบนี้มาตลอด "จะฝากผีฝากไข้ไปชั่วชีวิตได้หรือไม่นั้นยังไม่อาจรู้ แต่ศิษย์น้องคนนี้เป็นคนดีมาก เขาไม่ได้มองฉันเป็นเพียงสิ่งของชิ้นหนึ่งไว้เล่นสนุก ความชอบที่เขามีต่อฉันออกไปทางเอ็นดูสงสารและให้เกียรติฉันมากกว่า"
และนี่ก็เป็นเงื่อนไขที่ทำให้เหมยกูเสวี่ยไม่ได้บอกเล่าเรื่องราวอะไรไปมากกว่านี้ให้อู่เต้ารับรู้
เหมยไจซิงพยักหน้า
เขาย่อมรู้ดีว่าลูกสาวคนนี้มีนิสัยอย่างไร นิสัยที่หล่อหลอมขึ้นมาจากเคราะห์กรรมและความผันผวนครั้งใหญ่ในวัยเด็ก ทำให้ยากนักที่จะเปิดใจรับผู้ชายธรรมดาทั่วไปเข้ามา ต่อให้จะมีคำสั่งจากคนเป็นพ่ออย่างเขาก็ตาม