เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 125 ฉันจะแต่งงานกับเธอ
หลังจากให้ไป๋ซืออวี๋ไปจัดการธุระที่เหลือแทนตน อู่เต้าที่เพิ่งมาถึงอวี้ซานได้ไม่นานก็ตรงดิ่งไปหาจางเถียโข่วทันที เทพพยากรณ์เดินทางมาถึงอวี้ซานก่อนหน้าเขาหนึ่งก้าว และได้รับการจัดแจงที่พักจากศิษย์พี่เฉินหานเรียบร้อยแล้ว โดยให้อยู่แถวๆ ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง ซึ่งช่างเข้ากับตัวตนของจางเถียโข่วพอดิบพอดี
ตอนที่อู่เต้าตามหาเขาเจอ จางเถียโข่วคนนี้ดันกำลังเล่านิทานหาเงินอยู่ซะงั้น
เรื่องที่กำลังเล่าคือจางจื่อหลงเปิดศึกสะพานฉางป่าน
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง
วาทศิลป์ต้มตุ๋นผู้คนของจางเถียโข่วนับว่าไม่เลวเลยทีเดียว ตอนนี้มีลูกค้าประจำกลุ่มหนึ่งคอยตามฟังแล้ว พัดจีบหนึ่งเล่ม ไม้เคาะโต๊ะหนึ่งอัน นั่งอยู่ตรงนั้นดูท่าทางขึงขังเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน
"จื่อหลงบุกทะลวงเนินฉางป่านเจ็ดเข้าเจ็ดออก เพลงทวนสะท้านฟ้าไร้พ่าย ห้าวหาญชาญชัยจนคนดูเลือดลมพลุ่งพล่าน ฟาดฟันเนินฉางป่านจนเลือดนองเป็นสายน้ำ ไม่มีใครต้านทานได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ชั่วพริบตากระจัดกระจายไปไกลนับพันลี้ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังระงม"
อู่เต้าที่เพิ่งหย่อนก้นนั่งลงพลันได้ยินประโยคถัดมา
"ทว่าแม่นางฉางป่านผู้นั้นก็หาใช่ไก่กาไม่ นางคือดาวเด่นตัวท็อปแห่งหอนางโลมอี๋หง ทั้งคดเคี้ยวเลี้ยวลดสิบแปดโค้งชวนให้เคลิบเคลิ้มถึงทรวง..."
'เชี่ยเอ๊ย!'