กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 110 การต่อสู้ชี้เป็นชี้ตาย
เมื่อทูตซุนพุ่งประชิดเข้ามาตรงหน้าอย่างกะทันหัน อู่เต้าก็ตระหนักได้ทันทีว่า ระหว่างตนเองกับยอดฝีมือผู้น่าสะพรึงกลัวคนนี้มีช่องว่างที่ยากจะก้าวข้ามอยู่ขุมหนึ่ง ช่องว่างนั้นมีชื่อเรียกว่า ‘พื้นฐาน’
พื้นฐานของผู้ฝึกยุทธ์ก็หนีไม่พ้นไม่กี่อย่างนี้
ความเร็ว พละกำลัง และความแข็งแกร่งของร่างกาย
สิ่งที่ทูตซุนแสดงออกมาบดขยี้เป็นอันดับแรกก็คือความเร็ว
อู่เต้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทำได้เพียงฟันชีซิงออกไปยังจุดต่างๆ ทั่วร่างที่เริ่มเจ็บแปลบ ประกายดาบสอดประสานเป็นผืนเดียว พลางกระชับไท่อาในแนวนอนคอยอุดช่องโหว่ ท่ามกลางแสงดาบอันกระจ่างใสและเยียบเย็น มองเห็นรอยฟันของมีดสั้นอันดุดันรวดเร็วสายแล้วสายเล่ากำลังพวยพุ่งลุกลาม ทั้งยังเกาะกุมตวัดม้วนขึ้นมาเล่นงานแขนของอู่เต้าในชั่วพริบตา!
เคร้ง เคร้ง เคร้ง!!!
ในช่วงเวลาที่มนุษย์ทั่วไปแทบไม่มีทางตอบสนองได้ทัน ชีซิงกับมีดคู่ของอีกฝ่ายได้ปะทะกันไปแล้วไม่รู้กี่ครั้ง
สิ่งเดียวที่รับรู้ได้ก็คือ
ประกายไฟที่เกิดจากการฟาดฟันเสียดสีระหว่างอาวุธทั้งสอง สว่างวาบจนส่องสว่างแดนผีสำนักยมโลกรอบข้างไปถึงยี่สิบเมตร และมือของอู่เต้าก็ถึงกับถูกแรงสะเทือนกระแทกจนชาดิกไปหมด!