0109 บทที่ 109 เรื่องเหนือความคาดหมาย

บทที่ 109 เรื่องเหนือความคาดหมาย

ยามดึกสงัด รูปปั้นดินเผาขนาดเล็กองค์หนึ่งปรากฏขึ้นริมทางหลวงสายที่มุ่งหน้าสู่อวี้ซาน

รูปปั้นดินนี้สีสันสดใส สวมชุดขุนนาง นั่งตัวตรงทอดสายตามองตรงไปเบื้องหน้า แม้งานฝีมือจะดูหยาบไปบ้าง ทว่ากลับเปี่ยมด้วยท่วงทีกระแสวิญญาณ ถ่ายทอดสง่าราศีอันพึงมีของเทพเฉิงหวงออกมาได้อย่างครบถ้วน

เพียงแต่ว่า รูปสลักเทพเฉิงหวงขนาดเล็กเช่นนี้ เหตุใดจึงมาปรากฏอยู่ริมทางได้?

ไม่นานนักก็มีรถคันหนึ่งแล่นผ่านมา

สีหน้าของคนขับรถบรรทุกส่งของรอบดึกพลันเปลี่ยนเป็นด้านชาว่างเปล่า เขาค่อยๆ หยุดรถของตนลง แล้วก้าวลงจากรถด้วยท่าทางแข็งทื่อ

บนทางหลวงแถบชานเมืองอันเวิ้งว้างและเงียบสงัด

จู่ๆ ก็มีเสียงไอดังแว่วขึ้นมาราวกับมีอยู่จริงและไม่มีอยู่จริง คล้ายกับเสียงสำลักน้ำที่ดังขึ้นไม่ขาดสาย ภายใต้การชี้นำของเสียงไอนั้น คนขับรถที่ก้าวลงมามีสีหน้าแข็งทื่อและเหม่อลอย เขาประคองรูปสลักเทพเฉิงหวงริมทางขึ้นมาราวกับหุ่นเชิด ก่อนจะอัญเชิญกลับขึ้นไปบนรถด้วยความนอบน้อม

จากนั้นจึงสตาร์ตเครื่องยนต์ใหม่อีกครั้ง พารูปสลักเทพเฉิงหวงมุ่งหน้าไปยังทิศทางของอวี้ซาน

ท่ามกลางแสงไฟกะพริบสลัวรางภายในห้องโดยสาร