0099 บทที่ 99 ปลุกอัปมงคล

บทที่ 99 ปลุกอัปมงคล

ปรโลก คือสถานที่ที่คนเราจะมุ่งหน้าไปหลังจากตาย

ในอารยธรรมจูเซี่ย องค์ประกอบของปรโลกอันที่จริงแล้วซับซ้อนอย่างยิ่ง

มันมีทั้งท่านผู้เป็นใหญ่แห่งเขาไท่ซาน มียมบาลทั้งสิบตำหนัก ทั้งยังมีสำนักยมโลกหลักเมืองที่สืบทอดมาแต่โบราณ องค์ประกอบของมันซับซ้อนพอๆ กับพวกขาประจำบอร์ดเถี่ยปาบวกพวกสองมิติกับเว่ยป๋อและเสี่ยวหงซู ด้วยเหตุนี้ปรโลกแดนปรภพแท้จริงแล้วจึงเป็นสถานที่ที่ทั้งโกลาหลและเสื่อมโทรมอย่างยิ่ง มันอยู่ก้ำกึ่งระหว่างความเป็นจริงกับความลวงตา และมักเป็นสถานที่ที่จะปรากฏออกมาก็ต่อเมื่อจิตวิญญาณพลังชีวิตของคนเราเสื่อมถอยลงถึงระดับหนึ่ง หรือไม่ก็มีไอหยินหนาทึบผิดปกติเท่านั้น

อารมณ์ด้านลบของการเกิด แก่ เจ็บ ตายตลอดหลายพันปีของเสินโจว รวมถึงความวิปริตพิศวงนับไม่ถ้วน ล้วนซ่อนตัวอยู่ในปรโลกซึ่งเป็นภาพสะท้อนของโลกความจริง!

เจิ้งหยางจื่อเคยเอ่ยถึงเรื่องนี้

ปรโลกในอดีตอันยาวนาน อย่างน้อยก็น่าจะในยุคเทพนิยายบรรพกาล อาจเคยเป็นดินแดนถ้ำสวรรค์อันศักดิ์สิทธิ์ขนาดมหึมา แล้วต่อมาจึงกลายสภาพเป็นปรโลกด้วยเหตุผลบางประการ

สิ่งที่เรียกว่าสำนักยมโลกหลักเมือง

บรรดาผีสางเทวดาที่อาศัยความได้เปรียบแต่กำเนิดบุกเบิกแดนยมโลกขึ้นมา แท้จริงแล้วก็เพียงแค่ได้ที่ซุกหัวนอนในช่องว่างอันปลอดภัยของปรโลกเท่านั้นเอง

อู่เต้าเองก็คิดไม่ถึงเช่นกัน