0011 บทที่ 11 ร่วมโต๊ะกินเลี้ยง

บทที่ 11 ร่วมโต๊ะกินเลี้ยง

หลูก่งคนนี้หน้าตาหมดจดจัดว่าดูดี แถมยังเป็นพวกเข้าสังคมเก่งระดับตัวพ่อ

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหน หากถูกพาดพิงถึง เขาก็สามารถก้าวออกไปพูดจาเออออห่อหมกได้เสมอ สำนวนโบราณว่าไว้ไม่ตีคนยิ้มแย้ม อาศัยจุดนี้เองทำให้เขามีเพื่อนฝูงกว้างขวางจนนับเป็นความสามารถอย่างหนึ่ง

ความสามารถทำนองนี้ หากเทียบกับในชาติก่อนของอู่เต้า ก็คงเหมือนพวกนักเรียนที่ไม่เอาถ่าน วันๆ เอาแต่กินดื่มเที่ยวเล่น

นักเรียนของสำนักศึกษาของรัฐไม่ได้มีข้อบังคับตายตัวว่าจะต้องสอบผ่านหลักสูตรประเภทคัง

พอนึกภาพออกเลยว่า เมื่อปราศจากแรงกดดันจากการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แถมเหล่าอาจารย์ก็สอนไปตามหน้าที่แค่ในห้องเรียน นักเรียนในสำนักศึกษาของรัฐจะมีสภาพเป็นอย่างไร คนที่ตั้งหน้าตั้งตาขยันเรียนอย่างเอาจริงเอาจังนั้นมีอยู่ ทว่าถือเป็นส่วนน้อยอย่างยิ่ง แต่ละปีสำนักศึกษาแห่งนี้มีคนสอบผ่านหลักสูตรประเภทคังไม่ถึงสิบคน บางครั้งกระทั่งห้าคนยังไม่มีด้วยซ้ำ